Romanya'nın kuzeyinde iki bölge, Avrupa'nın başka yerlerinde kaybolmuş gelenekleri yaşatır. Maramureș; ahşap kiliselerin, oyma kapıların ve otların hâlâ elle biçildiği köylerin diyarıdır. Bucovina ise dış duvarları renkli freskolarla kaplı manastırlarıyla ünlüdür. İkisi birlikte ülkenin en tatmin edici yolculuklarından birini oluşturur.
Maramureș Maramureș'teki sekiz ahşap kilise, bir UNESCO Dünya Mirası Listesi'nin parçasıdır. İnce, çıtalı kule külahları Surdești, Bârsana, Ieud ve Poienile Izei gibi köylerin üzerinde yükselir. İçeride boyalı sahneler, bir zamanlar okuyamayan insanlara hikâyeler anlatır. Birçok evde anıtsal oyma ahşap kapılar vardır; köylerde pazar günleri kilisede hâlâ geleneksel kıyafetler görürsünüz.
Săpânța'daki Neşeli Mezarlık (Cimitirul Vesel) benzersizdir: orada yatan kişinin yaşamına dair kısa esprili dizeler ve küçük resimler taşıyan renkli, oyma haçlar. Gelenek 1930'larda ahşap oymacısı Stan Ioan Pătraș ile başladı ve günümüzde de sürüyor.
Vișeu de Sus'ta, Vaser Vadisi'ni ormanın içinden tırmanan dar hatlı bir buharlı tren olan Mocănița'ya binebilirsiniz; bu, Avrupa'da hâlâ çalışan son orman demiryollarından biridir. Bârsana Manastırı'nda çok yüksek bir ahşap kilise bulunur ve burası dinlenmek için huzurlu bir duraktır.
Bucovina On beşinci ve on altıncı yüzyıllarda inşa edilen Bucovina'daki birkaç boyalı manastır, bir UNESCO Dünya Mirası Listesi'nin parçasıdır. Dış duvarları İncil sahnelerini gösteren freskolarla kaplıdır. Bazen Doğu'nun Sistina Şapeli olarak anılan Voroneț, Son Yargı tasviriyle ve Voroneț mavisi denen derin mavi renkle tanınır. Sucevița, resimlerinde yeşil tonlar bulunan tahkimli bir manastırdır; Moldovița ve Humor'un da kendilerine özgü renk paletleri vardır. Putna Manastırı ise ülkenin savunucusu olarak anılan ortaçağ hükümdarı Büyük Ștefan'ın mezarının bulunduğu yerdir.
El sanatları ve gündelik yaşam Moldovița'da ve yakındaki köylerde kadınlar, kuşaktan kuşağa aktarılan desenlerle balmumu ve boyalar kullanarak Paskalya yumurtaları boyar. Marginea'da çömlekçiler kendine özgü siyah seramikler yapar. Yerel bir ailenin yanında kalmak, geleneksel yemekleri tatmanın ve mevsimlerin köy yaşamını nasıl biçimlendirdiğini görmenin en iyi yoludur.
Ne zaman gidilmeli? Yaz, uzun günleri ve çok sayıda festivaliyle en kolay zamandır. Paskalya, törenleri ve boyalı yumurtalarıyla özeldir. Sonbahar hasadı ve altın ışığı getirir. Kış soğuktur, ama kardan ve kış bayramı geleneklerinden hoşlananlar için güzeldir.
Pratik ipuçları Manastırları ziyaret ederken omuzlarınızı ve dizlerinizi örten, mütevazı giysiler giyin ve ayinler sırasında sessiz olun. İnsanların fotoğrafını çekmeden önce izin isteyin. Köyler arasındaki yollar yavaş olabilir, bu yüzden günlük programınızı kısa tutun. Paskalya ve Ağustos için pansiyonları erkenden ayırtın.
Burada gelenek bir gösteri değildir. Gündelik yaşamdır ve ziyaretçiler onu saygıyla paylaşmaya davetlidir.